De 5 beste gratis activiteiten in Valencia

Valencia geeft meer weg dan het vraagt: gratis musea, een middeleeuws watergerecht dat nog steeds zitting houdt, en tours die niets kosten behalve een fooi. Dit is wat hosts als eerste aanraden.

De 5 populairste gratis tips van de 7 die onze hosts aanbevelen: musea, historische plekken en gratis tours door de stad.


Gratis rondleiding door Valencia

  • Trefpunt Plaza de la Virgen
  • Duur 2u 30m
  • Taal Spaans
  • Prijs Gratis

Ontdek het monumentale complex van het historische centrum van Valencia tijdens een wandeling die u in staat stelt de details te waarderen die door bezoekers onopgemerkt blijven.

Op het aangegeven tijdstip begint deze gratis rondleiding door Valencia op de Plaza de la Virgen.
Twee belangrijke Valenciaanse tradities vinden plaats op dit centrale plein: de bloemenhulde aan de Virgen de los Desamparados tijdens de Fallas en de bijeenkomsten van het Tribunal de las Aguas.
We voltooien onze rondleiding over het plein door de Renaissance architectuur van het paleis van de Generalitat, de huidige zetel van de Valenciaanse regionale overheid, te observeren.
We vervolgen deze gratis rondleiding door Valencia aan de voet van de Miguelete, de populaire klokkentoren van de kathedraal van Valencia.
Daarnaast bezoeken we de Serranos Torens, die, samen met de Portal de Quart, het belangrijkste getuigenis zijn van de middeleeuwse muren die nog in Valencia overeind staan.
Na tweeënhalf uur sightseeing, zullen we deze rondleiding door Valencia afsluiten door terug te keren naar het Mercado plein.
Nu boeken

Arabische baden van de admiraal

In de Middeleeuwen en de daaropvolgende eeuwen was dit wat de inwoners van Valencia meemaakten.

Tijdelijk gesloten wegens restauratiewerkzaamheden
Het is de ideale plek om een ervaring te beleven die nauw verbonden is met wat de Arabische Balansiya ons heeft nagelaten. Hoewel het tot de Arabische traditie behoort, geïntroduceerd in Valencia en op het hele schiereiland door de islamitische invloed op de gebruiken en gewoonten, is de bouw ervan veel later dan de verovering van de stad in de dertiende eeuw.
Het bestaat in wezen uit een vestibule en drie gewelfde kamers met lucernarium in de vorm van achtpuntige sterren afgedicht met stukken glas, elementen die de toegang van natuurlijk licht mogelijk maakten, maar de thermische isolatie van het geheel garandeerden.
Het gebruik ervan begon in de koude kamer, de enige die overblijfselen van de middeleeuwse bestrating bewaart, waar baders water verzamelden.
Naarmate de vloer werd bewaterd met emmers koud water, werd de nodige stoom gegenereerd.

Stadhuis van Valencia

Het stadhuis bestaat uit twee verbonden blokken: de Casa de la Enseñanza (de oude Mayoral School) en het gedeelte dat begin deze eeuw werd toegevoegd door de architecten Francisco de Mora y Berenguer en Carlos Carbonell Pañella.

Het eerste blok wordt gekenmerkt door zijn academische ontwerp, inclusief barokke elementen aan de voordeuren, terwijl het nieuwere deel meer traditionele en maniëristische stijlen combineert.
De gemeenteraad is er sinds 1934 gevestigd en het gebouw herbergt ook het gemeentearchief, een museum en diverse kantoren van de administratie.
De constructie is modern, met weelderige decoratie en er is een klokkentoren in het midden van het gebouw.
Binnen zijn de ontvangstruimte, vergaderzalen en de formidabele marmeren trap het vermelden waard, terwijl buiten de elliptische koepels versierd met geglazuurde tegels en het grote balkon dat het grootste deel van de eerste verdieping bedekt, de meest opvallende kenmerken zijn.

Museum voor Schone Kunsten

De op één na grootste kunstgalerie van Spanje, met werken van de 15e tot de 19e eeuw, inclusief zalen gewijd aan het prachtige oeuvre van de beroemde Valenciaanse schilder Joaquín Sorolla, evenals een zaal gewijd aan Francisco de Goya.

De gotische kunstzalen zijn zeer indrukwekkend, en de zalen van de schilders en beeldhouwers Pinazo en Benlliure zijn zeer representatief voor de Valenciaanse school.
Bovendien blinkt het museum uit in zijn collectie renaissanceschilderijen, waarbij Valencia de toegangspoort was voor de artistieke invloeden van deze stijl in Spanje.
Ook de binnenplaats van ambassadeur Vich en het voorheen ongeziene werk van Velázquez mogen niet worden gemist.
Het historische gebouw waarin het museum is gehuisvest, was oorspronkelijk het San Pío Seminarium College, gesticht in 1683 door broeder Juan Tomás de Rocabertí, de aartsbisschop van Valencia.
De architect Juan Bautista Pérez Castiel, bouwmeester van de kathedraal, was verantwoordelijk voor het ontwerp.
De bouwwerkzaamheden vonden plaats tussen 1683 en 1744, hoewel de kerk in 1925 gedeeltelijk werd gesloopt.
Het gebouw heeft drie verschillende bestemmingen gehad: een militaire cadettenacademie, een liefdadigheidscentrum, een legeropslagplaats en een militair hospitaal, totdat het in 1946 werd gekozen om te worden gebruikt voor het Museum voor Schone Kunsten.

Valenciaans watertribunaal

  • Schema's Elke donderdag om twaalf uur 's middags bij de Puerta de los Apóstoles van de Kathedraal van Valencia

In de Apostelpoort van de kathedraal van Valencia treedt het Tribunal de las Aguas (Watertribunaal) op volgens een ritueel dat al een millennium lang vurig wordt bewaard. Hierin wordt recht gesproken via een mondeling proces en in de Valenciaanse taal, waarvan de besluiten onherroepelijk zijn.

Het Tribunal de las Aguas is de enige wetgevende structuur die overblijft van de structuren die door Jaime I zijn ingesteld.
De Arabieren pasten dit irrigatiesysteem al toe, dat de monarch formeel instelde, gebaseerd op de verdeling van het water van de Turia.
Het wordt gevormd door acht boeren die nog steeds hun zwarte kiel dragen, typisch voor de mensen van de Huerta, die elke twee jaar democratisch worden gekozen door de overige irriganten van dezelfde.
Zittend, in een cirkel, in houten en lederen fauteuils uit de 17e eeuw, zijn ze bekleed met een zekere autoriteit.
De structuur van irrigatie, de deelname van de boeren en de snelheid waarmee problemen worden opgelost, heeft het Watertribunaal naar het internationale toneel geprojecteerd, en het wordt beschouwd als een modelinstelling.
Zonder een vleugje folklore, efficiënt en in wezen Valenciaans, oefent het Watertribunaal zijn functie uit voor een nieuwsgierig publiek waarin jonge universiteitsstudenten en buitenlandse bezoekers niet ontbreken.